„Edgar Allan Poe: wybrane opowiadania” (Cuentos clásicos del Norte) po hiszpańsku: poziom, słówka i jak czytać

O czym jest książka

W „El barril de amontillado” mężczyzna wabi wroga do piwnic z winem w czasie karnawału. W „El gato negro” okrucieństwo pijaka wobec kota prowadzi do morderstwa, a w „La ruina de la casa de Úsher” gość patrzy, jak ostatni z dawnego rodu giną razem ze swoim domem. „Ligeia” i „La máscara de la muerte roja” to mroczne, oniryczne opowieści o śmierci, przed którą nie da się zamknąć drzwi.

„El escarabajo de oro” to poszukiwanie skarbu oparte na szyfrze, „El crimen de la Rue Morgue” to pierwszy kryminał w historii, z Auguste’em Dupinem, a w „Un descenso por el Maelström” rybak przeżywa ogromny wir. W książce jest też krótka biografia Poego i wstęp Johna Erskine’a z Uniwersytetu Columbia.

Tematy

• Strach i obłęd. Narratorzy, którzy zapewniają o swoim zdrowiu psychicznym, opowiadając, jak zabili.
• Śmierć i powrót. Zmarłe kobiety, które wracają, ściany kryjące ciała, zaraza, której nie zatrzyma żaden pałac.
• Rozum. Dupin i Legrand rozwiązują zagadki czystą logiką, krok po kroku odczytując ślady.
• Nastrój. Każdy szczegół pokoju, dźwięku czy koloru służy jednemu efektowi.

Czy trudno czytać „Edgar Allan Poe: wybrane opowiadania” po hiszpańsku?

Ile nieznanych słów spotkasz? Ze słownictwem około 2000 słów mniej więcej 20 na każde sto, bo te słowa pokrywają 80,4% tekstu. Przy 5000 słów około 12 na sto, przy 10 000 około 8. Imion postaci nie liczymy.

Mierzona samym słownictwem książka to C1: poziom, na którym prawie wszystkie słowa są już znane (dlaczego 98% ma znaczenie). Resztę załatwia tłumaczenie po dotknięciu, więc możesz zacząć od B2. Na naszej liście stoi między „Opowieść wigilijna” (nieco łatwiej) a „Myszka Pérez” (nieco trudniej).

Co jest trudne: słownictwo Poego jest bogate i gotyckie (aposento, ébano, catacumba, lúgubre), zdania są długie, a postacie często używają dawnych form vosotros (habíais, conocéis). Niektóre opowiadania, jak „Ligeia”, to bardziej nastrój niż fabuła. Co pomaga: przekład ma niemal współczesną pisownię (tylko kilka fué), każde opowiadanie jest zamknięte w 2000–13 000 słów, a fabuły najsłynniejszych są krótkie i proste.

Nasza ocena: B2 z tłumaczeniem po dotknięciu (C1 pod względem słownictwa). Zacznij od krótkich opowiadań z wyraźną fabułą, a te oniryczne zostaw na później.

Słówka, które warto znać przed lekturą

Własne słownictwo książki: częste w tym tekście, dużo rzadsze gdzie indziej. Dziesięć minut z tą listą i pierwsze rozdziały czyta się płynniej.

Jak czytać po hiszpańsku

1. Zacznij od „El gato negro” albo „El barril de amontillado”. Oba są krótkie i wciągają od pierwszego zdania.
2. „El escarabajo de oro” czytaj z ołówkiem. Możesz spróbować złamać szyfr razem z Legrandem.
3. „Ligeię” zostaw na koniec. To najbardziej poetyckie i najtrudniejsze z ośmiu.
4. Czytaj wieczorem. Poe pisał z myślą o jednym posiedzeniu; pół godziny w cichym pokoju to ideał.

Pierwsze zdanie

Había soportado lo mejor posible los mil pequeños agravios de Fortunato; pero cuando se atrevió a llegar hasta el ultraje, juré que había de vengarme.

Edgar Allan Poe, Cuentos clásicos del Norte

soportadoznosił

czasownik

Dotknij podświetlonego słowa

„Znosiłem jak mogłem tysiąc drobnych krzywd Fortunata, ale gdy ośmielił się posunąć do zniewagi, poprzysiągłem zemstę”. Początek „Beczki amontillado”. W jednym zdaniu narrator podaje motyw, decyzję i ton całej historii. Hiszpańskie había de vengarme to dawniejszy, bardziej uroczysty sposób powiedzenia „miałem się zemścić”.

Najczęstsze pytania