„Duma i uprzedzenie” (Pride and Prejudice) po angielsku: poziom, słówka i jak czytać w oryginale

O czym jest książka

Angielska prowincja na początku XIX wieku. Bennetowie mają pięć córek i ani jednego syna, więc po śmierci pana Benneta majątek przejdzie na dalekiego kuzyna. Pani Bennet ma jeden cel: dobrze wydać córki za mąż. Gdy w okolicy osiada bogaty i sympatyczny pan Bingley, a z nim jego jeszcze bogatszy przyjaciel pan Darcy, całe sąsiedztwo wpada w poruszenie.

Bohaterka, Elizabeth Bennet, jest bystra, ironiczna i nie boi się mówić, co myśli. Już na pierwszym balu Darcy wydaje się jej zarozumiały, a on uważa jej rodzinę za prostacką. Cała powieść opowiada o tym, jak oboje uczą się patrzeć dalej niż pierwsze wrażenie.

Tematy

• Małżeństwo i pieniądze. Dla kobiety tamtych czasów ślub był często jedynym sposobem na zapewnienie sobie przyszłości. Austen pokazuje małżeństwa z rozsądku, z namiętności i z szacunku oraz to, jak każde się kończy.
• Duma i uprzedzenie. Tytuł opisuje oboje bohaterów: on jest dumny ze swojej pozycji, ona kieruje się pierwszym wrażeniem. Każde z nich musi przyznać się do błędu.
• Różnice klasowe. Relacje między ziemiaństwem a skromniejszymi rodzinami, snobizm i pytanie, ile naprawdę wart jest człowiek.
• Prawo do własnego wyboru. Elizabeth jest gotowa odrzucić korzystną propozycję, jeśli nie szanuje mężczyzny. Jak na tamte czasy to odważna postawa.

Czy trudno czytać „Duma i uprzedzenie” po angielsku?

Ile nieznanych słów spotkasz? Ze słownictwem około 2000 słów mniej więcej 13 na każde sto, bo te słowa pokrywają 86,6% tekstu. Przy 5000 słów około 8 na sto, przy 10 000 około 4. Imion postaci nie liczymy.

Mierzona samym słownictwem książka to B2–C1: poziom, na którym prawie wszystkie słowa są już znane (dlaczego 98% ma znaczenie). Resztę załatwia tłumaczenie po dotknięciu, więc możesz zacząć od B2. Na naszej liście stoi między „Przypadki Robinsona Crusoe” (nieco łatwiej) a „Piotruś Pan” (nieco trudniej).

Co sprawia, że jest trudniejsza, niż wskazuje objętość: formalne słownictwo z początku XIX wieku (civility, countenance, approbation), przestarzałe słowa (twelvemonth, thither, quitted), długie zdania z wieloma podrzędnymi i subtelna ironia, gdy narratorka mówi jedno, a ma na myśli drugie. Co pomaga: dużo dialogów, codzienne sceny i postaci, za którymi chce się podążać.

Nasza ocena: od poziomu B2 powieść czyta się z przyjemnością. Na B1 też da się ją czytać, tłumacząc nieznane słowa jednym dotknięciem, ale pierwsze rozdziały pójdą powoli.

Słówka, które warto znać przed lekturą

Własne słownictwo książki: częste w tym tekście, dużo rzadsze gdzie indziej. Dziesięć minut z tą listą i pierwsze rozdziały czyta się płynniej.

Jak czytać w oryginale

1. Zacznij od pierwszego rozdziału. Jest krótki i składa się prawie wyłącznie z rozmowy państwa Bennetów: to najłatwiejsze wejście w język powieści.
2. Nie tłumacz każdego archaizmu. Słowa takie jak thither zrozumiesz z kontekstu. Sprawdzaj te, bez których nie rozumiesz zdania.
3. Uważaj na ironię. Gdy narratorka coś uroczyście stwierdza, często żartuje. Już pierwsze zdanie jest żartem.
4. Czytaj rozdział dziennie. Rozdział to średnio 2000 słów, czyli 15–20 minut. Po mniej więcej dwóch miesiącach skończysz całą książkę.

Pierwsze zdanie

It is a truth universally acknowledged, that a single man in possession of a good fortune must be in want of a wife.

Jane Austen, Pride and Prejudice

universally acknowledgedpowszechnie uznana

przymiotnik

Dotknij podświetlonego słowa

„Powszechnie uznaje się za prawdę, że samotny mężczyzna z pokaźnym majątkiem musi szukać żony”. Jedno z najsłynniejszych pierwszych zdań literatury angielskiej, i to ironiczne: w rzeczywistości to matki z sąsiedztwa są pewne, że każdy bogaty kawaler musi poślubić jedną z ich córek.

Najczęstsze pytania