„Dziwne losy Jane Eyre” (Jane Eyre) po angielsku: poziom, słówka i jak czytać w oryginale

O czym jest książka

Osierocona Jane dorasta bez miłości w domu okrutnej ciotki, pani Reed, a potem trafia do Lowood, surowej szkoły dobroczynnej. Przetrwa, zostaje nauczycielką i w końcu przyjmuje posadę guwernantki w Thornfield Hall, gdzie uczy małą Francuzkę Adelę, wychowankę pana domu.

Pan domu, pan Rochester, jest posępny, sarkastyczny i niepodobny do nikogo, kogo Jane znała, a ich przyciąga do siebie. Thornfield skrywa jednak tajemnicę: dziwny śmiech na trzecim piętrze, pożar w nocy. Całą historię opowiada sama Jane, głosem, który wciąż brzmi zaskakująco nowocześnie.

Tematy

• Niezależność. Jane jest biedna i nieładna, ale dla nikogo nie wyrzeknie się szacunku do siebie, nawet dla miłości.
• Klasa i płeć. Co mogła kobieta bez pieniędzy i rodziny w wiktoriańskiej Anglii i czego Jane mimo to się domaga.
• Miłość jako równość. Jane chce być kochana jak równa, a nie posiadana czy ratowana.
• Sumienie i wiara. W kluczowych chwilach Jane wybiera to, co uważa za słuszne, nawet gdy boli.

Czy trudno czytać „Dziwne losy Jane Eyre” po angielsku?

Większość tej książki to codzienny angielski. 2000 najczęstszych słów pokrywa 82,5% tekstu, więc ktoś, kto zna tylko je, trafi na około 18 nowych słów na każde sto. Przy 5000 znanych słów spada to do około 11, a przy 10 000 do około 7.

Bez pomocy czyta się łatwo przy około 98% znanych słów (zobacz poradnik), a tak mierzona książka wypada na C1. Nie trzeba jednak znać każdego słowa z góry: z tłumaczeniem po dotknięciu sprawdza się od B2. Czyta się ją nieco trudniej niż „Przygody Tomka Sawyera” i nieco łatwiej niż „Przygody Hucka Finna”.

Co jest trudne: objętość (około 188 000 słów, najdłuższa książka na liście), formalne słownictwo wiktoriańskie (lineaments, physiognomy, benefactress) i fragmenty po francusku, bo Adela i Rochester często nim mówią. Co pomaga: narracja pierwszoosobowa Jane jest bezpośrednia i osobista, fabuła trzyma w napięciu, a rozdziały o dzieciństwie to zamknięta historia sama w sobie.

Nasza ocena: C1 pod względem słownictwa. Od B2 to satysfakcjonujący długi projekt z tłumaczeniem po dotknięciu: zaplanuj raczej kilka miesięcy niż kilka tygodni.

Słówka, które warto znać przed lekturą

Poniżej słowa, które wracają raz po raz w „Dziwne losy Jane Eyre”, ale we współczesnym angielskim są rzadkie. Znając je przed lekturą, w pierwszych rozdziałach dotkniesz ekranu dużo rzadziej.

Jak czytać w oryginale

1. Zaplanuj lekturę. Rozdział to około 5000 słów; jeden co dwa dni i skończysz książkę w około dwa i pół miesiąca.
2. Pierwsze dziesięć rozdziałów czytaj jak osobną historię. Dzieciństwo Jane i Lowood kończą się w rozdziale 10; Thornfield zaczyna się w rozdziale 11.
3. Nie przejmuj się francuskim. Przetłumacz francuskie zdania dotknięciem albo je pomiń; fabuła zawsze jest jasna z otaczającego tekstu angielskiego.
4. Zapisuj słowa opisujące ludzi. Brontë ciągle opisuje twarze i charaktery; słowa takie jak countenance i lineaments wracają raz po raz.

Pierwsze zdanie

There was no possibility of taking a walk that day.

Charlotte Brontë, Jane Eyre

possibilitymożliwość

rzeczownik

Dotknij podświetlonego słowa

„Tego dnia o spacerze nie mogło być mowy”. Jedno z najprostszych pierwszych zdań na naszej liście, a już wiele mówi: dziecko zamknięte w domu w zimny dzień, wśród ludzi, którzy go nie chcą.

Najczęstsze pytania