„Krew i piasek” (Sangre y arena) po hiszpańsku: poziom, słówka i jak czytać w oryginale

O czym jest książka

Juan Gallardo dorastał w biedzie w Sewilli, syn szewca, i został najbardziej podziwianym torreadorem Hiszpanii. Ma pieniądze, sławę, kochającą żonę Carmen i matkę, którą uwielbia. Wtedy poznaje doñę Sol, piękną, znudzoną arystokratkę, która bawi się nim jak każdą egzotyczną zabawką.

Po ciężkim ugodzeniu rogiem Gallardo zaczyna tracić odwagę na arenie, a tłum, który go ubóstwiał, obraca się przeciw niemu. Powieść śledzi jego wzlot i upadek, a także bandytę z andaluzyjskich wzgórz oraz przyjaciół i pieczeniarzy żyjących z jego sławy.

Tematy

• Sława. Tłum kocha Gallarda tylko dopóty, dopóki ten ryzykuje dla niego życie.
• Hiszpania i „fiesta”. Blasco Ibáñez pokazuje korridę z fascynacją i ostrą krytyką.
• Klasa i pożądanie. Biednego chłopaka z Sewilli olśniewa arystokratka, dla której jest tylko ciekawostką.
• Strach. Odważny człowiek powoli uczy się bać.

Czy trudno czytać „Krew i piasek” po hiszpańsku?

Większość tej książki to codzienny hiszpański. 2000 najczęstszych słów pokrywa 78,5% tekstu, więc ktoś, kto zna tylko je, trafi na około 22 nowych słów na każde sto. Przy 5000 znanych słów spada to do około 14, a przy 10 000 do około 10.

Bez pomocy czyta się łatwo przy około 98% znanych słów (zobacz poradnik), a tak mierzona książka wypada na C1. Nie trzeba jednak znać każdego słowa z góry: z tłumaczeniem po dotknięciu sprawdza się od B2. Na naszej liście stoi między „Bajki” (nieco łatwiej) a „Opowiadania o miłości” (nieco trudniej).

Co jest trudne: dużo słownictwa korridy (banderillero, picador, estoque, redondel), andaluzyjska mowa zapisana tak, jak brzmi (usté, güeno, grasias), długie opisy i brutalne sceny na arenie, w tym śmierć koni i byków. Co pomaga: współczesny hiszpański początku XX wieku, wciągająca, filmowa fabuła i tylko dziesięć rozdziałów.

Nasza ocena: B2 z tłumaczeniem po dotknięciu (C1 pod względem słownictwa). Słowa z korridy się powtarzają, więc po pierwszych rozdziałach robi się dużo łatwiej.

Słówka, które warto znać przed lekturą

Poniżej słowa, które wracają raz po raz w „Krew i piasek”, ale we współczesnym hiszpańskim są rzadkie. Znając je przed lekturą, w pierwszych rozdziałach dotkniesz ekranu dużo rzadziej.

Jak czytać w oryginale

1. Wcześnie naucz się słów z areny. Około dziesięciu terminów (torero, picador, banderillero, estoque, cuadrilla) pokrywa większość scen.
2. Czytaj gwarę na głos. Usté, güeno, grasias to po prostu andaluzyjska wymowa usted, bueno, gracias.
3. Przygotuj się na krew. Sceny korridy są drastyczne; można je przejrzeć pobieżnie, nie gubiąc fabuły.
4. Dziel długie rozdziały. Każdy z dziesięciu rozdziałów ma około 11 000 słów; czytaj go na trzy razy.

Pierwsze zdanie

Como en todos los días de corrida, Juan Gallardo almorzó temprano. Un pedazo de carne asada fue su único plato.

Vicente Blasco Ibáñez, Sangre y arena

días de corridadni corridy

wyrażenie w kontekście

Dotknij podświetlonego słowa

„Jak w każdy dzień korridy, Juan Gallardo zjadł obiad wcześnie. Kawałek pieczonego mięsa był jego jedynym daniem”. Spokojny, niemal domowy początek: matador je niewiele przed walką. Powieść kończy się na tej samej arenie jednym z najsłynniejszych ostatnich zdań po hiszpańsku: Rugía la fiera: la verdadera, la única, „ryczała bestia: prawdziwa, jedyna”, czyli tłum.

Najczęstsze pytania