„Opowiadania o miłości” (Cuentos de amor) po hiszpańsku: poziom, słówka i jak czytać w oryginale

O czym jest książka

Zbiór otwiera alegoria „El amor asesinado”, w której kobieta imieniem Ewa na wszelkie sposoby próbuje pozbyć się Miłości, która ją ściga. Potem przychodzą historie o weselach, zazdrości, pierwszej miłości, wiernych narzeczonych i niewiernych mężach, w madryckich salonach i galicyjskich wioskach.

Najsłynniejsze jest „El encaje roto”: w dniu ślubu panna młoda mówi przed ołtarzem „nie” i dopiero później wyjaśnia, jaka drobna chwila, rozdarta koronka, pokazała jej, kim naprawdę jest narzeczony.

Tematy

• Miłość bez złudzeń. Pardo Bazán patrzy na miłość z sympatią i ostrą ironią.
• Wolność kobiet. Wiele bohaterek opiera się rolom, które narzuca im społeczeństwo.
• Jedna odsłaniająca chwila. Gest albo słowo nagle wszystko zmienia.
• Galicja i Madryt. Życie wiejskie i towarzystwo miejskie obok siebie.

Czy trudno czytać „Opowiadania o miłości” po hiszpańsku?

Zmierzyliśmy, jaką część książki pokrywają najczęstsze słowa hiszpańskie (bez imion postaci). Jeśli znasz 2000 najczęstszych słów, rozpoznasz około 78,2% słów w książce, czyli zostaje mniej więcej 22 nieznanych słów na każde sto. Przy 5000 słów to około 14 na sto, a przy 10 000 słów około 10.

Do wygodnego czytania bez pomocy badacze przyjmują około 98% znanych słów (więcej w poradniku). Pod względem samego słownictwa to książka na poziomie C1; z tłumaczeniem nieznanych słów po dotknięciu da się ją czytać już od B2. Na naszej liście stoi między „Krew i piasek” (nieco łatwiej) a „Don Kichot” (nieco trudniej).

Co jest trudne: elegancki XIX-wieczny styl literacki, mnóstwo słów na uczucia i gesty (exhalar, descolorido, recato), długie zdania (około 24 słów) i dawna pisownia wydania (á, ó, fué). Co pomaga: opowiadania są bardzo krótkie, zwykle 1000–2000 słów, każde zamknięte, z wyraźnym zwrotem na końcu.

Nasza ocena: B2 z tłumaczeniem po dotknięciu (C1 pod względem słownictwa). Krótkie, ostre opowiadania: idealne po jednym dziennie.

Słówka, które warto znać przed lekturą

Te słowa często pojawiają się w książce, ale we współczesnym codziennym hiszpańskim są dużo rzadsze. Nauczenie się ich wcześniej sprawia, że pierwsze rozdziały idą wyraźnie łatwiej.

Jak czytać w oryginale

1. Zacznij od „El encaje roto”. Jest krótkie, słynne i ma doskonałe zakończenie.
2. Czytaj jedno opowiadanie na raz. Każde zajmuje dziesięć–piętnaście minut.
3. Zbieraj słowa o uczuciach. Pardo Bazán precyzyjnie opisuje emocje; te słowa przydają się wszędzie.
4. Nie przejmuj się dawnymi akcentami. Á, ó, fué to dawna pisownia a, o, fue.

Pierwsze zdanie

Nunca podrá decirse que la infeliz Eva omitió ningún medio lícito de zafarse de aquel tunantuelo de Amor, que la perseguía sin dejarla punto de reposo.

Emilia Pardo Bazán, Cuentos de amor

infeliznieszczęsna

przymiotnik

Dotknij podświetlonego słowa

„Nigdy nie będzie można powiedzieć, że nieszczęsna Ewa zaniedbała choć jeden godziwy sposób, by pozbyć się tego hultajaska Amora, który ścigał ją, nie dając jej chwili wytchnienia”. Książka zaczyna się figlarną alegorią: Amor to urwis, tunantuelo, zdrobnienie od tunante, „łobuz”. Zwróć uwagę na dawne wyrażenie punto de reposo, „chwila wytchnienia”.

Najczęstsze pytania