„Biały Kieł” (White Fang) po angielsku: poziom, słówka i jak czytać w oryginale

O czym jest książka

Książka zaczyna się od dwóch mężczyzn i ich psów zaprzęgowych, którzy przemierzają zamarznięte pustkowia północnej Kanady, ścigani noc w noc przez głodną wilczą watahę. Potem opowieść przechodzi do samej watahy i do szarego szczenięcia, w trzech czwartych wilka, a w jednej czwartej psa, urodzonego w jaskini.

Szczenię przygarnia Szary Bóbr, rdzenny Amerykanin, który nadaje mu imię Biały Kieł. Uczy się surowego prawa dzikiej natury, zostaje sprzedany okrutnemu człowiekowi, który zmusza go do walk z innymi psami dla pieniędzy, i w końcu ratuje go Weedon Scott, próbując nauczyć go ufać ludziom.

Tematy

• Natura i wychowanie. Biały Kieł jest kształtowany przez to, jak go traktują: okrucieństwo czyni go dzikim, dobroć go zmienia.
• Przetrwanie. „Jedz albo zostaniesz zjedzony” to pierwsze prawo, jakiego uczy się Biały Kieł.
• Miłość i zaufanie. Powolna przemiana od strachu do wierności to serce opowieści.
• Lustro Zewu krwi. Tamta książka opowiada o psie, który dziczeje; ta o dzikim zwierzęciu, które się oswaja.

Czy trudno czytać „Biały Kieł” po angielsku?

Zmierzyliśmy, jaką część książki pokrywają najczęstsze słowa angielskie (bez imion postaci). Jeśli znasz 2000 najczęstszych słów, rozpoznasz około 80,9% słów w książce, czyli zostaje mniej więcej 19 nieznanych słów na każde sto. Przy 5000 słów to około 11 na sto, a przy 10 000 słów około 7.

Do wygodnego czytania bez pomocy badacze przyjmują około 98% znanych słów (więcej w poradniku). Pod względem samego słownictwa to książka na poziomie C1–C2; z tłumaczeniem nieznanych słów po dotknięciu da się ją czytać już od B2–C1. Czyta się ją nieco trudniej niż „Frankenstein” i nieco łatwiej niż „Cztery miliony”.

Co jest trudne: długie opisy i psychologia zwierząt z wieloma rzadkimi słowami (bristling, slunk, cowered, spasmodically), słownictwo dalekiej Północy (musher, ptarmigan, tepee) i mało dialogów. To jedno z najniższych pokryć na naszej liście: 10 000 najczęstszych słów pokrywa około 93% tekstu. Co pomaga: jasna, emocjonująca fabuła, ograniczony zestaw sytuacji (polowanie, walka, podróż), które powtarzają swoje słownictwo, i krótkie rozdziały.

Nasza ocena: C1–C2 pod względem słownictwa. Słowa często się powtarzają, więc z czasem robi się łatwiej. Świetna dla miłośników zwierząt i przygód z solidnym B2+.

Słówka, które warto znać przed lekturą

Te słowa często pojawiają się w książce, ale we współczesnym codziennym angielskim są dużo rzadsze. Nauczenie się ich wcześniej sprawia, że pierwsze rozdziały idą wyraźnie łatwiej.

Jak czytać w oryginale

1. Wcześnie naucz się słów „zwierzęcej akcji”. Snarl, growl, bristle, crouch, leap pojawiają się niemal na każdej stronie.
2. Nie panikuj w pierwszej części. Pościg na początku jest najbardziej opisowy; gdy rodzi się Biały Kieł, opowieść staje się bardziej bezpośrednia.
3. Czytaj, pamiętając o Zewie krwi. Jeśli go czytałeś, rozpoznasz sporo słownictwa.
4. Czytaj rozdział dziennie. Około 3000 słów: cała książka w niecałe cztery tygodnie.

Pierwsze zdanie

Dark spruce forest frowned on either side the frozen waterway.

Jack London, White Fang

spruceświerk

rzeczownik

Dotknij podświetlonego słowa

„Ciemny las świerkowy marszczył groźnie brwi po obu stronach zamarzniętej rzeki”. Krótki, mocny początek: las „marszczył brwi”, jakby się gniewał. Zwróć uwagę na dawną konstrukcję on either side the frozen waterway, bez „of”.

Najczęstsze pytania