„Portret Doriana Graya” (The Picture of Dorian Gray) po angielsku: poziom, słówka i jak czytać w oryginale

O czym jest książka

Malarz Basil Hallward kończy portret Doriana Graya, młodzieńca niezwykłej urody. Przyjaciel Basila, lord Henry Wotton, napełnia głowę Doriana ideami: młodość to jedyne, co warto mieć, a przyjemność jest sensem życia. Patrząc na gotowy obraz, Dorian pragnie, by to portret starzał się zamiast niego.

Życzenie się spełnia. Przez lata Dorian pozostaje młody i piękny, prowadząc ukryte życie pełne okrucieństwa i rozpusty, a obraz zamknięty na piętrze zapisuje na swojej twarzy każdy jego grzech.

Tematy

• Piękno i młodość. Co społeczeństwo, które ubóstwia wygląd, robi z młodym człowiekiem, który nie ma nic więcej.
• Sztuka i moralność. Słynna przedmowa twierdzi, że książki nie są ani moralne, ani niemoralne, a sama powieść mówi o cenie życia bez sumienia.
• Wpływ. Lord Henry sam nigdy nie robi nic złego; wystarczą mu jego czarujące paradoksy.
• Podwójne życie. Szacowna twarz dla świata i tajemnica za zamkniętymi na klucz drzwiami.

Czy trudno czytać „Portret Doriana Graya” po angielsku?

Zmierzyliśmy, jaką część książki pokrywają najczęstsze słowa angielskie (bez imion postaci). Jeśli znasz 2000 najczęstszych słów, rozpoznasz około 85% słów w książce, czyli zostaje mniej więcej 15 nieznanych słów na każde sto. Przy 5000 słów to około 9 na sto, a przy 10 000 słów około 5.

Do wygodnego czytania bez pomocy badacze przyjmują około 98% znanych słów (więcej w poradniku). Pod względem samego słownictwa to książka na poziomie B2–C1; z tłumaczeniem nieznanych słów po dotknięciu da się ją czytać już od B2. Na naszej liście stoi między „Pies Baskerville’ów” (nieco łatwiej) a „Małe kobietki” (nieco trudniej).

Co jest trudne: bogate, ozdobne słownictwo Wilde’a (gilt, pallid, tremulous), długie opisy klejnotów, perfum i tkanin, zwłaszcza w rozdziale 11, oraz paradoksy lorda Henry’ego, które mówią odwrotność tego, czego się spodziewasz. Co pomaga: duża część książki to błyskotliwy dialog z krótkimi zdaniami (średnio 12 słów), a fabuła toczy się szybko.

Nasza ocena: satysfakcjonująca lektura dla B2 (B2–C1 pod względem słownictwa). Dialogi są łatwiejsze, niż się wydaje; prawdziwą pracą są opisy.

Słówka, które warto znać przed lekturą

Te słowa często pojawiają się w książce, ale we współczesnym codziennym angielskim są dużo rzadsze. Nauczenie się ich wcześniej sprawia, że pierwsze rozdziały idą wyraźnie łatwiej.

Jak czytać w oryginale

1. Ciesz się rozdziałami z dialogami. Rozdziały 1–2 to głównie rozmowa i ustawiają całą historię.
2. Przejrzyj pobieżnie rozdział 11, jeśli utkniesz. To długi spis kolekcji Doriana; fabuła toczy się dalej w rozdziale 12.
3. Zbieraj powiedzenia lorda Henry’ego. Jego epigramaty są krótkie, zapadające w pamięć i świetnie pokazują, jak angielski bawi się słowami.
4. Przedmowę przeczytaj na końcu. Jej aforyzmy nabierają sensu, gdy znasz już historię.

Pierwsze zdanie

The studio was filled with the rich odour of roses, and when the light summer wind stirred amidst the trees of the garden, there came through the open door the heavy scent of the lilac, or the more delicate perfume of the pink-flowering thorn.

Oscar Wilde, The Picture of Dorian Gray

odourzapach

rzeczownik

Dotknij podświetlonego słowa

„Pracownia wypełniona była intensywną wonią róż, a gdy lekki letni wiatr poruszał drzewami w ogrodzie, przez otwarte drzwi napływał ciężki zapach bzu albo delikatniejsza woń różowo kwitnącego głogu”. Powieść zaczyna się od zmysłów, barw i zapachów pracowni Basila. Ten ozdobny styl jest typowy dla Wilde’a; staje się lżejszy, gdy tylko postaci zaczynają rozmawiać.

Najczęstsze pytania