„Opowieść wigilijna” (A Christmas Carol) po angielsku: poziom, słówka i jak czytać w oryginale

O czym jest książka

Ebenezer Scrooge to bogaty starzec o zimnym sercu z Londynu, który nienawidzi świąt, płaci grosze swojemu pisarzowi Bobowi Cratchitowi i na każde miłe słowo odpowiada „Bah! Humbug!”. W Wigilię odwiedza go duch jego dawnego wspólnika, Jacoba Marleya, i ostrzega, że przyjdą do niego trzy duchy.

Duchy minionych, obecnych i przyszłych świąt pokazują Scrooge’owi jego samotne dzieciństwo, biedną, ale kochającą się rodzinę Cratchitów z chorym synkiem, Małym Timem, i to, co go czeka, jeśli się nie zmieni.

Tematy

• Hojność i chciwość. Do czego służą pieniądze i ile kosztuje życie poświęcone ich gromadzeniu.
• Wrażliwość społeczna. Dickens napisał tę książkę, by czytelnicy dostrzegli biednych wiktoriańskiego Londynu, zwłaszcza dzieci.
• Pamięć i przemiana. Czy stary człowiek może stać się kimś innym? Opowieść mówi, że tak, jeśli zmierzy się z przeszłością.
• Duch świąt. Rodzina, ciepło i życzliwość, opisane z radością, która wpłynęła na to, jak obchodzi się święta do dziś.

Czy trudno czytać „Opowieść wigilijna” po angielsku?

Zmierzyliśmy, jaką część książki pokrywają najczęstsze słowa angielskie (bez imion postaci). Jeśli znasz 2000 najczęstszych słów, rozpoznasz około 84% słów w książce, czyli zostaje mniej więcej 16 nieznanych słów na każde sto. Przy 5000 słów to około 10 na sto, a przy 10 000 słów około 5.

Do wygodnego czytania bez pomocy badacze przyjmują około 98% znanych słów (więcej w poradniku). Pod względem samego słownictwa to książka na poziomie C1; z tłumaczeniem nieznanych słów po dotknięciu da się ją czytać już od B2. Czyta się ją nieco trudniej niż „Doktor Jekyll i pan Hyde” i nieco łatwiej niż „Wehikuł czasu”.

Co jest trudne: żartobliwy, gadatliwy narrator Dickensa, który kocha długie zdania i dowcipy, przestarzałe słowa (morrow, spectre) i wiktoriańskie słownictwo codzienne (knocker, parlour, waistcoat). Co pomaga: książka jest bardzo krótka, około trzech godzin, historia jest słynna, więc fabułę zapewne znasz, i jest podzielona na pięć wyraźnych części.

Nasza ocena: C1 pod względem słownictwa, ale tak krótka i znana, że czytelnik na B2 przeczyta ją z przyjemnością z tłumaczeniem po dotknięciu. Świetny pierwszy „prawdziwy Dickens”.

Słówka, które warto znać przed lekturą

Te słowa często pojawiają się w książce, ale we współczesnym codziennym angielskim są dużo rzadsze. Nauczenie się ich wcześniej sprawia, że pierwsze rozdziały idą wyraźnie łatwiej.

Jak czytać w oryginale

1. Czytaj jedną strofę wieczorem. Pięć strof, pięć wieczorów: idealny plan na grudzień.
2. Ciesz się żartami narratora. Pierwsza strona bawi się wyrażeniem „dead as a door-nail”; nie traktuj każdej dygresji poważnie.
3. Czytaj dialogi na głos. Kwestie Scrooge’a są krótkie i zapadają w pamięć, świetne do ćwiczenia wymowy.
4. Obejrzyj potem ekranizację. Porównanie filmu z oryginałem pomaga utrwalić nowe słowa.

Pierwsze zdanie

Marley was dead: to begin with. There is no doubt whatever about that.

Charles Dickens, A Christmas Carol

deadmartwy

przymiotnik

Dotknij podświetlonego słowa

„Na początek: Marley nie żył. Co do tego nie ma najmniejszej wątpliwości”. Dickens żartobliwie upiera się, że Marley nie żyje. To ważne: opowieść nie może się zacząć, dopóki nie przyjmiemy, że Scrooge’a odwiedza prawdziwy duch.

Najczęstsze pytania