„Fortunata i Jacinta” (Fortunata y Jacinta) po hiszpańsku: poziom, słówka i jak czytać w oryginale

O czym jest książka

Juanito Santa Cruz, rozpieszczony jedynak bogatej madryckiej rodziny kupieckiej, jej „Delfin”, ma namiętny romans z Fortunatą, piękną dziewczyną z ludu ze starych uliczek przy Plaza Mayor, po czym ją porzuca i żeni się ze swoją łagodną, dobrze wychowaną kuzynką Jacintą.

Jacinta pragnie dziecka, którego nie może mieć. Fortunata, by stać się „porządną kobietą”, wychodzi za słabowitego idealistę aptekarza, Maximiliana Rubína, ale nigdy nie przestaje kochać Juanita. Przez cztery części losy obu kobiet krzyżują się raz po raz, aż połączy je dziecko.

Tematy

• Klasy. Bogaci kupcy i biedota Madrytu żyją obok siebie, ale w różnych światach.
• Dwie kobiety. Jacinta i Fortunata to przeciwieństwa, które powoli zaczynają się rozumieć.
• Madryt. Ulice, sklepy, kawiarnie i targi lat 70. XIX wieku, opisane z czułością i humorem.
• Macierzyństwo. Pragnienie dziecka napędza całą historię.

Czy trudno czytać „Fortunata i Jacinta” po hiszpańsku?

Większość tej książki to codzienny hiszpański. 2000 najczęstszych słów pokrywa 84,8% tekstu, więc ktoś, kto zna tylko je, trafi na około 15 nowych słów na każde sto. Przy 5000 znanych słów spada to do około 10, a przy 10 000 do około 7.

Bez pomocy czyta się łatwo przy około 98% znanych słów (zobacz poradnik), a tak mierzona książka wypada na B2–C1. Nie trzeba jednak znać każdego słowa z góry: z tłumaczeniem po dotknięciu sprawdza się od B2. Czyta się ją nieco trudniej niż „Księga dżungli” i nieco łatwiej niż „Regentowa”.

Co jest trudne: ogromna objętość (ponad 40 godzin czytania), wiele postaci drugoplanowych, ówczesna ludowa mowa madrycka (señá, usté, abur) oraz słownictwo handlu i życia towarzyskiego. Co pomaga: jasna, gawędziarska narracja Galdósa, mnóstwo żywych dialogów, rozdziały podzielone na krótkie numerowane części i współczesna pisownia.

Nasza ocena: B2 z tłumaczeniem po dotknięciu (B2–C1 pod względem słownictwa). Nietrudna zdanie po zdaniu, ale bardzo długa. Idealna, jeśli chcesz przez kilka miesięcy pomieszkać w XIX-wiecznym mieście.

Słówka, które warto znać przed lekturą

Poniżej słowa, które wracają raz po raz w „Fortunata i Jacinta”, ale we współczesnym hiszpańskim są rzadkie. Znając je przed lekturą, w pierwszych rozdziałach dotkniesz ekranu dużo rzadziej.

Jak czytać w oryginale

1. Najpierw przeczytaj część pierwszą. To zamknięta historia młodości i małżeństwa Juanita.
2. Korzystaj z numerowanych części. Każdy rozdział dzieli się na krótkie fragmenty; jeden lub dwa dziennie to wygodne tempo.
3. Prowadź listę postaci. Galdós wprowadza wielu krewnych i sąsiadów; krótka notatka pomaga.
4. Ciesz się ludową mową. Ludzie z ulicy mówią jak prawdziwi; czytaj ich kwestie na głos.

Pierwsze zdanie

Las noticias más remotas que tengo de la persona que lleva este nombre me las ha dado Jacinto María Villalonga…

Benito Pérez Galdós, Fortunata y Jacinta

noticiaswiadomości

rzeczownik

Dotknij podświetlonego słowa

„Najdawniejsze wieści o osobie, która nosi to imię, przekazał mi Jacinto María Villalonga…” Książka zaczyna się jak rozmowa przyjaciół: narrator opowiada, co słyszał o Juanicie Santa Cruzie w czasach studiów. Ten przyjazny, lekko ironiczny głos towarzyszy ci przez wszystkie cztery części.

Najczęstsze pytania