„Marianela” po hiszpańsku: poziom, słówka i jak czytać w oryginale

O czym jest książka

W górniczej okolicy na północy Hiszpanii żyje Nela, sierota tak drobna i niepozorna, że ludzie traktują ją jak bezpańskie zwierzę. Jej jedyną radością jest bycie przewodniczką Pabla, syna bogatego właściciela ziemskiego, niewidomego od urodzenia. Pablo kocha jej głos i wyobraźnię i jest pewien, że musi być piękna.

Wtedy do wioski przyjeżdża słynny okulista, a operacja może przywrócić Pablowi wzrok. Wszyscy się cieszą, oprócz Neli, która boi się chwili, gdy Pablo zobaczy jej twarz, i jego pięknej kuzynki Florentiny.

Tematy

• Piękno i wygląd. Pablo „widzi” duszę Neli; co się stanie, gdy zobaczy jej twarz?
• Nauka i wiara. Lekarz uosabia nowoczesną naukę, Nela wyobraźniowe, niemal pogańskie widzenie natury.
• Bieda. Nikt nie czuje się odpowiedzialny za dziewczynkę, którą wieś nazywa „la Nela”.
• Miłość. Miłość, która może nie przetrwać prawdy.

Czy trudno czytać „Marianela” po hiszpańsku?

Ile nieznanych słów spotkasz? Ze słownictwem około 2000 słów mniej więcej 16 na każde sto, bo te słowa pokrywają 84,5% tekstu. Przy 5000 słów około 10 na sto, przy 10 000 około 6. Imion postaci nie liczymy.

Mierzona samym słownictwem książka to B2–C1: poziom, na którym prawie wszystkie słowa są już znane (dlaczego 98% ma znaczenie). Resztę załatwia tłumaczenie po dotknięciu, więc możesz zacząć od B2. Czyta się ją nieco trudniej niż „Doktor Jekyll i pan Hyde” i nieco łatwiej niż „Księga dżungli”.

Co jest trudne: XIX-wieczny styl literacki, bogate opisy krajobrazu i przyrody (zarza, helecho, talud), długie rozmowy filozoficzne i trochę słownictwa górniczego. Co pomaga: prosta, mocna fabuła, krótkie rozdziały z tytułami, jasne dialogi i uwspółcześniona pisownia.

Nasza ocena: B2 z tłumaczeniem po dotknięciu (B2–C1 pod względem słownictwa). Krótka, wzruszająca klasyka i dobry pierwszy Galdós.

Słówka, które warto znać przed lekturą

Własne słownictwo książki: częste w tym tekście, dużo rzadsze gdzie indziej. Dziesięć minut z tą listą i pierwsze rozdziały czyta się płynniej.

Jak czytać w oryginale

1. Krajobrazy przeglądaj, dialogi czytaj uważnie. Opisy są piękne, ale długie; historia żyje w rozmowach.
2. Zwracaj uwagę na tytuły rozdziałów. Są krótkie i często ironiczne („Tonterías”, „Más tonterías”).
3. Naucz się słów o widzeniu. Ciego, ver, mirar, ojos, hermosura, fealdad: cała książka się wokół nich kręci.
4. Czytaj dwa rozdziały dziennie. Przy około 2300 słów każdy książka zajmie niecałe dwa tygodnie.

Pierwsze zdanie

Se puso el sol. Tras el breve crepúsculo vino tranquila y oscura la noche, en cuyo negro seno murieron poco a poco los últimos rumores de la tierra soñolienta, y el viajero siguió adelante en su camino, apresurando su paso a medida que avanzaba la noche.

Benito Pérez Galdós, Marianela

Se puso el solsłońce zaszło

wyrażenie w kontekście

Dotknij podświetlonego słowa

„Słońce zaszło. Po krótkim zmierzchu nadeszła spokojna i ciemna noc, w której czarnym łonie z wolna zamierały ostatnie odgłosy sennej ziemi, a wędrowiec szedł dalej swoją drogą, przyspieszając kroku, w miarę jak noc postępowała”. Klasyczny początek: trzy słowa, potem długie zdanie opisowe. Zabłąkany wędrowiec to lekarz, który później spróbuje przywrócić Pablowi wzrok; powieść zaczyna się od kogoś, kto nie widzi, dokąd idzie.

Najczęstsze pytania